Hoog tijd voor een update van deze weblog! Donderdag begon anders dan gepland, Harm zijn gestel was, zogezegd, ongesteld en inmiddels weer zo goed als hersteld. Iets gegeten waar de darmen niet lekker op reageren en je plan loopt in de 'soep'. Of de 'prima' in de Weblog van hiervoor voor het restaurant kan blijven staan is dus de vraag. Maar goed, toch hebben we hier weer een mooie dag van kunnen maken. Marjan en Sophie hebben een moeder-dochter uitje gehad. Met de bus naar de markt in Masaya, echt genieten voor de dames. John en Harm zijn 's middags naar de wijk in Masaya gekomen. Daar zijn we samen met Irene op bezoek geweest bij mensen uit de wijk. Dit blijft indrukwekkend. En bovenal, om met de woorden van onze koningin te spreken, hartverwarmend. Naast één zondagdienst, is hier op een doordeweekse avond ook een dienst. Die van Masaya is op donderdagavond. Nadat we bij fam. Jiron (Irene, Scarleth & David en Andrea) gegeten hebben gaan we naar deze dienst. De man van Irene, Vicente, is een van de kerkleiders van deze gemeente, maar is door zijn werk maanden van huis. Erg jammer dat we hem deze vakantie niet kunnen ontmoeten.
Vrijdag moesten we vroeg op. We waren uitgenodigd door Mario om met zijn vrouw een verrassingstocht te doen met overnachting. Mario werkt bij de hulporganisatie PAC. Het blijkt dat we met zijn vrouw en een buurmeisje naar een verblijf van PAC gaan wat tegen de grens van Honduras ligt. Onderweg wil Mario graag een aantal dingen laten zien waar PAC mee bezig is, mooi om iemand enthousiast over zijn werk te horen praten en over kansen die er voor Nicaragua liggen. Het blijkt een lange autorit te worden, mede door het 'toeristische' tempo van onze gastheer. Maar om 5 uur zijn we er! En zijn we in het regenwoud op 1300 meter hoogte. Het duurt niet lang of de term regenwoud doet zijn naam eer aan. Wat een hoosbuien! En wat 'frio', koud! In onze slaapkamer leggen we overal kannetjes neer voor de druppen die door de golfplaten komen en 's nacht hebben we in lange broek en/of zelfs met trui aan geslapen. Ongelofelijk. De vorige nacht kon je bijna niet slapen van de warmte en draait de ventilator op volle kracht.
Josefina, de vrouw van Mario, heeft deze dagen overheerlijk voor ons gekookt. Mario heeft ons meegenomen naar een plantage van PAC en vervolgens ons meegestuurd met een gids het regenwoud in. Dit was een glibberige tocht, met flinke stijgingen, gladde afdalingen en acrobatische toeren door prikkeldraad. We snapten waarom Mario zelf niet meeging... Maar prachtig om te zien. De kou had in de loop van de ochtend plaatsgemaakt voor een lekker temperatuurtje van ongeveer 20 graden. De gids liet ons prachtige planten, bomen en uitzichten zien. We konden Honduras zien liggen. Na een overheerlijke maaltijd zijn we weer in de auto gestapt voor een 'toeristische' trip van 6 uur over 200km. De 1ste kilometers over chocolade (blubber)wegen met de 4-wheeldrive aan, om vervolgens stukje bij beetje betere wegen te krijgen.
Vandaag, zondag, was weer een bijzondere dag. De gemeente van Masaya had een afscheid voor Harm geregeld omdat dit zijn laatste zondag van deze vakantie in Nica was. Zaterdagavond kreeg John nog de vraag of hij zondag kon preken omdat de ingeplande persoon niet kon. John heeft over Ruth gesproken, die haar land verliet en in een onbekend land ging wonen. Ruth gaf haar leven in volle vertrouwen aan een God die ze alleen kende van haar aangetrouwde familie. Wat moet haar schoonmoeder Naomi toch in haar doen en laten een getuigenis hebben gegeven, dat Ruth zo aangesproken werd dat ze deze God ook wilde volgen. En wat kan Noami hierin ook een voorbeeld voor ons allemaal zijn. En bemoedigend dat dit vertrouwen in God standhoudt bij alle tegenslagen die Ruth te verwerken heeft. Waarom moest dit allemaal gebeuren. Voor Ruth en ons zoveel vragen. Voor Ruth kunnen we in het laatste hoofdstuk van het boek Ruth iets zien van wat God zijn plan was met Ruth en veel later in het geboorteregister van Jezus! Voor onze vragen kunnen we hier kracht uit halen om te blijven vertrouwen op God.
Na deze woorden van John, heeft de gemeente van Masaya op een overdadige manier laten blijken wat Rieneke voor haar betekend heeft en de liefde en verbondenheid die ze met Harm voelen. Er waren verschillende liederen en danspasjes ingestudeerd door de kindernevendienst, de vrouwenvereniging, de jeugdclub, een schoolklas, een jongen met playback van een gospel en een mime opvoering op de Spaanse Opwekking 488 'De kracht van Uw liefde'. Harm heeft een boekwerk gekregen met daarin persoonlijke boodschappen, een plakkaat met foto's en boven alles woorden van verbondenheid en liefde. Voor Harm is dit overweldigend om te ervaren. De onuitwisbare impact van wat Rieneke voor deze mensen betekend heeft, is hierin bijzonder voelbaar. De dienst is feestelijk afgesloten met drinken en koekjes die we hadden meegenomen. Na een gezellig en lekker middagmaal bij familie Jiron hebben we nog een aantal bezoekjes gebracht. Een bijzondere zondag!
Het fotoalbum is ook weer bijgewerkt: http://picasaweb.google.nl/johnlindhout/NicaReizigers
hoi,
BeantwoordenVerwijderenwat leuk om jullie zo te volgen.
Wat hebben jullie veel gedaan en gezien zeg.
Geniet er nog maar van.
Gods Zegen
Groetjes wilma Catsburg