de verloren zonen en dochters

Beste lezers,

We hadden dit weekeinde naar Ometepe gewild, van zaterdag tot en met maandag, maar door de autoproblemen, noodgedwongen in Managua. Maar om eerlijk te zijn was dat niet zo erg. De Iglesia Reformada van Managua had namelijk deze zondag een doopdienst. Een dienst waarin blijkt dat God doorgaat met Zijn werk, jonge mensen opzoekt in het bandeloze leven en uit jeugdbendes losweekt.

In de dienst werden 3 mensen gedoopt (een klein meisje van 8 maanden en een jong stelletje die komende zaterdag gaan trouwen), 2 mensen deden belijdenis van het geloof (als kind gedoopt in de Iglesia Reformada) en een echtpaar uit de gemeente wilden in het openbaar zonde belijden en voor God en de gemeente vergeving vragen van het leven dat ze geleefd hadden zonder God.

We werden om 10.00 op het strand verwacht in de buurt van Pochomil, een strandplaats aan de pacifische kust van Nicaragua. Het is hier de gewoonte (van alle protestantse kerken) om mensen te dopen door onderdompeling en dat wordt meestal in de zee of in een rivier gedaan. Om 10.30 begon de dienst in een onderkomen wat normaal gesproken als bar/backpacker hotel functioneert. Ds. Minderhoud preekte over de verloren zoon. Die mocht terugkomen bij de vader toen hij tot inkeer kwam van zijn zonden. Zijn vader ontving hem met open armen. Zo mogen we ook terugkomen bij de Vader als we afgedwaald zijn, als we als kind gedoopt zijn maar toch onze eigen weg zijn gegaan. De Vader staat op de uitkijk voor degenen die terug komen bij Hem. Het geloof werd beleden, de kinderdoop werd bevestigd en de jongeren werden welkom geheten als belijdend lid van de gemeente. Terug bij de Vader. Die een feestmaal aanricht. Hij sluit de verloren zonen en dochters weer in de armen.

Maar ook voor het jonge stel, die zaterdag gaan trouwen, staat Hij met open armen te wachten. Het meisje is lid geweest van de jeugdbende 'Los Chukis' in de wijk vlak bij de kerk in Managua. Door de programma's van INDEF (vakopleiding, pyschologische hulp, ondersteuning bij vinden van huisje/kamer, begeleiding/mentoring) is ze losgekomen uit het bendeleven. En nu wil ze radicaal er een punt achter zetten en een andere weg inslaan. Tot het inzicht gekomen dat ze haar leven van God los leefde, dat ze vastzat in zonde (berovingen, bedreigingen, geweld) en dat ze bij Jezus moet zijn voor een leven in vrede, voor een eeuwig leven.

De zee is onstuimig op het moment van de doop. Golven die over de mensen heenslaan. Water waarin gedoopt wordt, waarin de jonge gelovigen ondergaan, waarin de dood en ellende achtergelaten moet worden, en waaruit de gelovigen opstaan, met Hem, door Hem. Onder het dopen wordt er door een aantal gemeenteleden gezongen van de wetenschap dat Hij voor ons gestorven is. Het is wat rommelig door de onstuimige zee. Maar het symbool is duidelijk. De zonde afgewassen en met Hem een nieuw leven aanvangen. De jonge gelovige worden door Ds. Minderhoud en door ouderling Gerson Bonilla weer uit het water omhoog geholpen. Een prachtig gezicht. De ambtsdragers die klaar staan om mensen ook in het nieuwe leven te ondersteunen. Uitdagingen genoeg op de weg die voor ligt. Zeker in de het rauwe leven van de achterstandwijk waar de Iglesia Reformada van Managua als gemeente functioneert.

De belijdenis, schuldbelijdenis en doop is ook een voorbeeld voor andere bendeleden, straatjongeren. Ds. Minderhoud vraagt wie er gelooft dat de Vader nog steeds met open armen te wachten staat, op de uitkijk naar verloren zonen en dochters. Wie wil er zijn bendeleven en bandeloze leven achter zich laten en Jezus volgen. Aarzelend stapt een jongen naar voren. Ja...dat wil hij wel. Maar hoe? Een meisje van 'Los Chukis' komt ook naast ds. Minderhoud staan. Een jongen met tatoeages blijft op de achtergrond staan. Nu nog niet. Zullen zijn (ex) straatvrienden hem tot voorbeeld zijn, begin volgend jaar, als ze gedoopt worden. Ds. Minderhoud spreekt nog een paar jongeren aan. Een groepje van 6 of 7 jongeren komt in de kring staan. Gerson Bonilla bidt voor ze en dankt God dat deze mensen bereid zijn gemaakt om een andere weg in te slaan met hun leven. Ook wordt er om kracht en wijsheid gevraagd voor de mensen die de bijbelstudie/catechese zullen gaan geven aan deze jongeren. Nu komt er een periode van catechese. Misschien voor een aantal wel een periode waarin voor het eerst de bijbel open gaat, waarin ze gaan ontdekken wie ze zelf zijn en wie Jezus voor hen wil zijn. Een spannede periode ook. Er zal aan deze jongeren getrokken worden, door de straat, door de wijk, door de wereld. Volharden in het geloof. Ook dat zal onderdeel zijn van de weg die ingeslagen wordt. Verloren zonen en dochters die geroepen worden om naar huis te komen.

Na de dienst wordt er gegeten met elkaar, iedereen heeft zo zijn eigen eten meegenomen. Ds. Minderhoud krijgt een bordje rijst met vis aangeboden van gemeenteleden. Zo heeft iedereen wat te eten. De kinderen en jongeren nemen nog een duik in de zee. Misschien komen ze hier maar een paar keer in hun leven. Even er tussenuit, even uit de wijk, waarin armoede en problemen de boventoon voeren. Vandaag even niet. Nu is het feest want zonen en dochters die dood waren, zijn weer tot leven gekomen, ze waren verloren maar zijn teruggevonden!

In het fotoalbum zijn foto's van de dienst toegevoegd.http://picasaweb.google.nl/johnlindhout/NicaReizigers